ADAMIN DİBİ
Oğlum oldukça zeki.
Lakin gerektiği kadar dersle alakası olmadığını düşünüyorum.
Başarılı olması için daha fazla gayret etmesi gerek.
O bunun pek farkında değil henüz.
O yaştaki her genç gibi vaktinin çoğunu bilgisayarda ve telefonda geçiriyor.
Paşa gönlü ne zaman isterse derse oturuyor,
Hani istemiyorsa, kitabın sayfasını açmıyor.
Notları iyi. Çok daha iyi olabilir.
Bir baba olarak, onun geleceği adına endişeleniyorum tabi.
Zaman zaman odasına girip gerekli ikazı yapıyorum.
“Hayat bu değil oğlum. Kafanı bilgisayardan, telefondan kaldır artık. Çalışmadığın, gayret etmediğin sürece başarman imkânsız. Kendini hayata karşı hazırlaman, kendini tanıman gerek. Bu kafayla giderse, senden adam olmaz oğlum…”
Mesele adam olması aslında.
Oğlan beni dinliyor ama adamı rahatsız edecek kadar rahat cevap veriyor.
“Sen merak etme baba, ben doktor olacağım…”
***
Hikâye meşhur.
Vakti zamanında bir adam, oğlundan çok çekmiştir. Oğlu, adamı canından bezdirmiş ve babası en sonunda oğluna “senden adam olmaz” demiş.
Oğlu da bu söze epey içerlenmiş. Okumuş, daha sonra vali olmuş.
Bir gün Vali, babasını çağırması için adamlarına, “Filanca köyde filanca evde bir adam var. O adamı buraya getirin” diye de emir vermiş.
Valinin emriyle adamları da harekete geçmiş ve denilen yerde denilen evdeki adamı bulmuş ve Valinin huzuruna getirmiş.
Yaşlı adam epey bir endişelenmiş, bakmış ki, karşısında oğlu duruyor.
Vali, babasının karşısına geçmiş ve “Yaa, baba. Sen bana adam olamazsın dedin ama bak okudum Vali oldum” demiş.
Baba, bulunduğu konumdan hiç rahatsızlık duymadan koltuğunda oturan oğluna şöyle demiş:
“Oğlum, ben sana Vali olamazsın demedim ki adam olamazsın dedim. Bak hala adam olamamışsın. Adam olsaydın babanı ayağına çağırmaz, kendin gelirdin.”
***
Umarım oğlum adam olur.
Doktor olmasa da olur.
Yeter ki adam olsun.
Adamlık önemli…