Ş A R K I

 

 

Yıllarca yalan dolu, beş para etmeyen şarkılar dinlettiler bize.

Sözleri değiştirip,

Oyaladılar sadece.

“Ordu’nun derleri aksa yukarı aksa…”

Ne yukarı akması?

Derelerde su bırakmadılar.

 

Bugünlerde bu şarkıyı dinliyorum.

Neden bilmiyorum?

Defalarca,

Tekrar tekrar…

 

“Kimseye etmem şikâyet

Ağlarım ben hâlime

Titrerim mücrim gibi

Baktıkça istikbalime…”

 

Nihavent makamındaki bu Klasik Türk müziği eseri.

Güftesi İhsan Raif Hanım'a,

Bestesi ise Kemani Serkis Efendi'ye aittir.

Kemani Serkis Efendi'nin(1885-1944) Nihavent makamında bestelediği bu şarkının hikâyesi de çok acı.

***

Şarkıyı dinledikçe huzur buluyorum.

 

Bir rüzgâr esiyor derinden, dalıp gidiyorum ta eskilere.

 

Tavsiye ediyorum.

İşçisine,

Memuruna,

Emeklisine,

Yetimine,

Öğrencisine,

Dula,

Asgari ücretlisine,

İşsizine,

Çiftçisine,

Esnafına,

Köylüsüne,

Bilhassa bizim fındıkçılara…

 

Kısacası herkese.

Hayatından memnun yaşayanlara,

Şikâyet etmeden yaşayıp gidene…

 

Şarkı acayip huzur veriyor.

 

***

Şarkının ikinci kıtası acı gerçeğin itirafı gibi.

 

“Perde-i  zulmet çekilmiş

Korkarım ikbalime

Titrerim mücrim gibi

Baktıkça istikbalime…”

 

***

Güzel yazılmış Allah için.

Daha ne desin?

Bugünlerde bu şarkı pelesenk oldu dilime.

Hem söylüyor, hem de dinliyorum.

“Kimseye etmem şikâyet, ağlarım ben hâlime…”