SIRMA SAÇLI KEL!

Etkinlik yapılıyor.

Büyükşehir olmuşuz, kalabalığız güya.

Kocaman Ordu’da hiç adam yokmuş gibi.

Katılımı saysan, bir elin parmakları kadar.

Ne artıyor,

Ne de azalıyorlar. Neden?

Oradakilere bakıyorum.

Durum vaziyet daha ilginç.

Nasıl beceriyorlar anlamak mümkün değil.

Hangi açılış olursa olsun,

Hangi etkinlik, hangi konser,

Hangi tiyatro yada sergi olursa olsun.

Mutlaka balık tezgâhına dizilmiş gibi oradalar.

Bakıyorum,

Sağdan sayıyorum,

Soldan sayıyorum,

Hep aynı yüzler,

Aynı isimler,

Tıpkı bir şarkıda söylendiği gibi.

“Biz üç kişiydik

Bedirhan, Nazlıcan ve ben…”

Aynı  kişilikler.

Ama Allah için kültürlü insanlar hepsi.

Hiç kaçırmıyorlar…

***

Muhabbet hep aynı.

Verilen pozlar,

Yapılan konuşmalar birbirinin aynısı,

Normalde yüzüne bakmayıp, selam bile verilmeyen adam,

“Sırma saçlı kel, badem gözlü kör…”oluveriyor.

Aman alkışları unutmayın.

Fotoğraflardaki yerler dahi önceden rezerve edilmiş gibi.

Hep onlar var.

Başka adam girmiyor aralarına.

Artmıyorlar.

Çoğalmıyorlar.

***

Sonra aynı cümleler kuruluyor haliyle.

Ezberlenmiş, klasik, har daim tekrarlanan sözler.

“Ordu kültür sanat şehridir…”

“Ordu sanatın merkezidir…”

Ne diyorsun?

Ay inanmıyorum…

Alkııııııışşşşşş...