YÜKSEK YÜKSEK TEPELERE

Allah için o kadar yüksekte olduklarını düşünüyorlar ki,

Ulaşmanız mümkün olmuyor.

Haliyle, ne dedikleri,

Ne istediklerini anlamak zorlaşıyor.

***

Makam, mevkileri yüksek,

Etkili, yetkili diye düşündüğümüz,

Hatta “sana Vali olamazsın demedim, adam olamazsın” dediğimiz,

Koca koca adamların ortaya çıkıp,

Elinde mikrofon,

Açıp ağzını abuk sabuk konuşmaya başladığında,

Hayret ediyor,

Yakıştıramıyor,

Şaşırıyoruz değil mi?

Meğer çok normalmiş aslında.

***

Profesör bir öğrenciyi kürsüye çağırmış.

Önce kürsüde dersi anlattırmış.

Sonra kürsünün üstüne bir sandalye koyup üzerine çıkıp dersi anlatmasını istemiş öğrenci denileni yapmış.

Sonra sandalyenin üzerine tabureyi koyup devam etmesini istemiş.

Öğrenci artık düşmemek için dengesini kontrol etse de, konuştuklarında tutarsızlıklar başlamış.

Hoca bu olaydaki ana fikri vererek dersi bitirmiş:

”İnsan yükseldikçe dediklerinde tutarsızlıklar olur, çünkü artık beyin söyleneni değil, bulunan yerden düşmemeyi önceler.”

Kendini yüksekten görenlerin saçmalaması da o sebeptendir.

***

Mesele anlaşıldı sanırım.

Her nerede konuşursan konuş,

Düzgün,

Anlaşılır,

Ve tutarlı konuşmak için, ayağının yere basması gerekiyormuş insanın.

Yere.

Toprağa…

Bilmem anlatabildim mi?