BÜYÜRKEN KÜÇÜLMEK

Tarih 1994.

O zamanlarda yolun yarısına az kalmış.

Çok gencim, 35’ime girmemişim daha.

Kamuda görevliyim.

Ve Allah nasip etti, Temsilci olarak atandım.

O zamanlarda kendi evladına sahip çıkıyor Ordulular.

OTSO Ordu Ticaret ve Sanayi Odası’nının tarafıma olan desteğini unutmuyorum.

O dönemde, Başkan Ömer Aydın idi.

Hiç unutmuyorum.

Atanmamın ardından Ömer Aydın ve yönetimine teşekkür etmeye gittim.

Aynı zamanda birlikte Ordu adına neler yapabileceğimizi, kurumsal işbirliğini konuştuk.

Tam çıkıp gitmek üzereyken Ömer Aydın gözlerimin içine bakarak ilginç bir cümle kurdu.

“Ufuk, görevin hayırlı olsun. Lakin büyürken küçülmeyi unutma…”

Çıktım.

Yolda yürürken hep düşündüm.

Ne demek istedi?

Büyürken nasıl küçülebilirdim?

Meğer kurduğu cümle çok şey anlatıyormuş sonradan anladım.

O cümleyle koca bir kitap yazılabilirmiş.

O cümle insanı yüceltir,

O cümle adamı ayaklar altına alabilirmiş…

Ez cümle; mütevazı ol,

Makamlar, mevkiler gelip geçici,

O koltuğa çakılıp kalmayacaksın,

Senden sonra birileri gelip oturacak.

Kendini yüksekte görme,

Bir gün oturduğun o koltuktan kalkıp, Ordu sokaklarında gezeceksin demek istemiş.

Dahası, Padişahlara da söylendiği üzere,

“Gururlanma padişahım, senden büyük Allah var…” demek istemiş.

Gurur, kibir…

Bunlardan uzak dur demiş…

***

Aradan zaman geçti, emekli oldum.

Sevgili Ömer Aydın’la karşılaştık.

Yüzünde gülümseme, sözleri gururlandırdı beni.

“Yüzümü kara çıkarmadın Ufuk.” Dedi.

Teşekkürler Ömer Aydın…

Yolumu aydınlattın.

Ordu sokaklarında rahat dolaşabiliyorum.

Gururdan, kibirden arınmış,

İçim rahat…           

Çok şey kazandırdı bana.

Büyürken küçülmek gerek…