VAKTİN SAHİBİ

Bir fidan boy verir toprağın bağrında,

Su akar sessizce köklerin yolunda,

Ne fırtına dindirir bu gizli sabrı,

Ne kışın ayazı bozar bu vakti.

Gönül feryat eder, "Neden?" der derinden,

Bir yaprak kıpırdamaz sitem sesinden.

Oysa her tohum bilirdi o kadim sırrı:

Baharı beklemek, inancın aslı.

Suyu tam olsa da feryat boşuna,

Mevsimler boyun eğer zamanın akışına.

Eksik olan emek değil, aceledir kulda,

Çiçekler gizlidir doğru zamanda.

Ey kalbim, durul ve teslim ol sese,

Suyu veren elbet can verir nefese.

"Yâ Rabbi, vaktini Sen bilirsin," de,

Sabret ki baharın açsın içinde.

Zamanın Gizli Ritmi: Suyu Değil, Vakti Eksik

Modern dünya bizi her şeyin anında gerçekleştiğine inandırdı. Bir tuşla sipariş veriyor, bir tıkla bilgiye ulaşıyor, her arzumuzun saniyeler içinde karşılık bulmasını bekliyoruz. Ancak hayatın kendi içindeki o kadim ve değişmez ritmi, bizim bu aceleciliğimize meydan okumaya devam ediyor. Tıpkı bir dervişin hikayesinde saklı olan o derin hakikat gibi.

Hikayeye göre derviş, hocasına sitemkar bir soru yöneltir: "Hocam, neden dua ettiğim halde bazı şeyler olmuyor?" Hocası onu kelimelerle boğmak yerine bahçeye çıkarır ve genç bir fidanı işaret eder: "Şu fidanı görüyor musun? Her gün sulanıyor. Ama bahar gelmeden çiçek açmıyor. Suyu eksik değil, vakti eksik."

Bugün çoğumuz hayatın bahçesinde sabırsız dervişler gibi dolanıyoruz. Kariyerimizde yükselmek, hayallerimize kavuşmak, emeklerimizin karşılığını hemen almak istiyoruz. İstediğimiz kapılar yüzümüze kapandığında veya dualarımız hemen gerçekleşmediğinde ise fidanın kuruduğunu, çabalarımızın boşa gittiğini düşünüyoruz. Oysa kaçırdığımız çok temel bir gerçek var: Olgunlaşma süreci hızlandırılamaz.

Bir fidanı günde on kez sulamak onun daha hızlı büyümesini sağlamaz; aksine köklerini çürütür. Hayat da böyledir. Bazı isteklerimizin hemen gerçekleşmemesi, üzerimize düşen görevleri eksik yaptığımız anlamına gelmez. Sadece o isteğin taşınabileceği, hazmedilebileceği doğru mevsim henüz gelmemiştir. Sabır, pasif bir bekleyiş değil; tohumun toprak altındaki sessiz emeğine ve geleceğine olan sarsılmaz inançtır.

Eğer bugün siz de hayatınızda her şeyi doğru yaptığınızı hissettiğiniz halde bir şeylerin çiçek açmadığını görüyorsanız, kendinize şu soruyu hatırlatın: Eksik olan çabanız mı, yoksa sadece doğru mevsim mi? Unutmayın ki evrenin kendisi bile büyük bir sabırla dönerken, en güzel çiçekler en doğru vakti bekler.