İKİ TEKER ÜZERİNDEKİ SESSİZ ÇIĞLIK
Gün geçmiyor ki sabah kahvemizi yudumlarken ya da akşam haberlerine göz gezdirirken asfalta dökülen hayatların acı haberiyle sarsılmayalım. Siren sesleri, paramparça olmuş motorlar ve arşınlanan hastane koridorları... Artık bu manzara maalesef olağanlaşan birer istatistiğe dönüştü. Oysa her bir rakam, sönen birer ocağın, yarıda kalan hayallerin adıdır.
İstatistikler Ne Söylüyor?
İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi’nin geçtiğimiz günlerde yaptığı o çarpıcı açıklama, tehlikenin boyutunu gözler önüne sermeye yetip de artıyor bile: 2026 yılının ilk altı ayında meydana gelen yaklaşık 140 bin trafik kazasının yarısını ne yazık ki motosiklet kazaları oluşturuyor.
Düşünün; 140 bin kaza ve bunun tam yarısı! Bu devasa oranın arkasındaki en acı gerçek ise sorunun parça arızalarından ya da yol kusurlarından ziyade, doğrudan insan hatası kaynaklı olması. Hız tutkusu, kasksız sürüşler, şerit ihlalleri, "bana bir şey olmaz" özgüveni ve trafikteki diğer taşıt sürücülerinin motosikletlileri yok sayan kör noktaları... Hepsi birleşince asfalt, demir yığınları arasında can pazarına dönüyor.
"Trafikte iki tekerlek üzerindeki her insan, aslında hayatla ölüm arasında incecik bir ip üzerinde yürür. O ipi koparan ise ne kaderdir ne de yollar; bizzat bizim dikkatsizliğimizdir."
Çözüm Nerede?
Motosiklet, günümüzün yoğunlaşan kent trafiğinde bir lüks değil, kaçınılmaz bir ulaşım ve geçim aracı haline geldi. Kuryeler, işe yetişmeye çalışan çalışanlar, gençler... Ancak bu artış, beraberinde çok daha sert bir trafik kültürü ve denetim zorunluluğunu getiriyor.
Eğitim Şart: Motosiklet kullanımı sadece gaz kolunu çevirmekten ibaret değildir. Sürücü kurslarının standardı yükseltilmeli, ileri sürüş teknikleri ve tehlike farkındalığı eğitimi zorunlu hale getirilmelidir.
Farkındalık Bilinci: Otomobil sürücülerine yönelik "Motosikletleri Fark Et" kampanyaları ivedilikle artırılmalı, aynalara bakma alışkanlığı toplumsal bir refleks olmalıdır.
Tavizsiz Denetimler: Kasksız, korumasız trafiğe çıkanlara ve hız ihlali yapanlara karşı cezai yaptırımlar en üst seviyede uygulanmalıdır.
Unutmayalım ki, hiçbir varış noktası, sevdiklerimizden zamansız ve trajik bir şekilde koparılmaktan daha kıymetli değildir. Asfalttaki bu acı bilançoyu durdurmak, hepimizin, hem sürücülerin hem de yayaların ortak sorumluluğudur.
Hayat, iki tekerlek arasında eriyip gidecek kadar ucuz olmamalı.