MUSLUKTAN AKAN SADECE SU DEĞİL, GELECEĞİMİZDİR!

Hani bir söz vardır ya; “Su gibi aziz ol” diye... Bizim kültürümüzde su, sadece bir ihtiyaç değil, yaşamın, bereketin ve nezaketin simgesidir. Ancak bugün uzmanlar kapımızı çalıyor ve o çok alışık olduğumuz "su gibi aziz" günlerin tehlikede olduğunu haykırıyor.

Üç tarafımız denizlerle çevrili, nehirlerimiz gürül gürül akıyor sanıyoruz ama gerçekler maalesef öyle değil. Türkiye, sanıldığı gibi su zengini bir ülke değil; aksine, “su stresi” yaşayan ve hızla “su fakiri” olma yolunda ilerleyen bir ülke konumunda. Kişi başına düşen yıllık kullanılabilir su miktarımız 1.400 m3 seviyelerine gerilemiş durumda. Eğer bugün dur demezsek, 2030’lu yıllarda bu rakamın 1.000 m3’ün altına düşmesi kaçınılmaz.

Peki, Nerede Yanlış Yapıyoruz?

Öncelikle şunu kabul edelim: Suyu yönetmiyoruz, sadece tüketiyoruz. Tarımdan sanayiye, mutfaktaki musluğumuzdan bahçe sulamamıza kadar her alanda "hiç bitmeyecekmiş" gibi davranıyoruz. Oysa iklim krizi kapımızda değil, artık salonumuzun ortasında. Yağış rejimleri değişti, yer altı sularımız çekildi, göllerimiz birer birer kuruyor.

Ne Yapmalı? "Geç Olsun Da Güç Olmasın" Deme Lüksümüz Yok!

Uzmanların uyarıları sadece korkutmak için değil, bizi harekete geçirmek için. İşte masadaki acil eylem planı:

• Tarımdaki "Vahşi Sulama" Bitmeli: Türkiye’de suyun yaklaşık %70’i tarımda kullanılıyor. Hala salma sulama (vahşi sulama) ile tarlayı suya boğmak, geleceği çöle çevirmektir. Acilen tam kapsamlı damla sulama sistemlerine geçilmeli.

• Gri Su ve Yağmur Hasadı: Evlerde duştan, lavabodan akan az kirli suları (gri su) arıtıp yeniden kullanmak artık lüks değil, zorunluluktur. Yeni yapılan binalarda yağmur suyu toplama sistemleri standart hale getirilmelidir.

• Sanayide Geri Kazanım: Sanayi tesislerimiz tükettikleri suyu defalarca döndürüp kullanacak teknolojik altyapıya yatırım yapmalı. Atık su, bir kirlilik değil, bir kaynaktır.

• Kayıp-Kaçak Oranları: Şehir şebekelerindeki su kayıp oranları bazı bölgelerde %40-50’leri buluyor. Musluğa gelene kadar suyun yarısını yolda kaybediyoruz. Belediye yönetimlerinin en büyük yatırımı "görünmeyen" altyapı olmalıdır.

Bireysel Sorumluluk: "Benim Bir Bardak Suyumdan Ne Olur?" Demeyin

Mesele sadece büyük politikalar değil, bizim sabah yüzümüzü yıkarken açık bıraktığımız o musluktur. Diş fırçalarken, tıraş olurken boşa akan her damla, yarın çocuklarımızın içemeyeceği bir yudum su demektir.

Sonuç olarak; Su, ikamesi olmayan tek kaynaktır. Petrol biterse güneş enerjisine döneriz, kömür biterse rüzgara geçeriz; ama su biterse sadece susmayız, yok oluruz.

Gelin, bu uyarıları kulak arkası etmeyelim. Yarın çok geç olduğunda, kuruyan barajların başında pişmanlık duymanın kimseye faydası olmayacak. Su vatandır, suyu korumak vatanı korumaktır.

Kalın sağlıcakla...