Hayvana mı Yanayım, İnsana mı?

Ordu’nun Altınordu ilçesinde sokaklar artık sadece yayaların değil, her an bir köşeden fırlayabilecek sahipsiz köpek sürülerinin "hükümranlık" alanı haline gelmiş durumda. Sosyal medyada, yerel basında her gün bir yeni vaka: Kaçanlar, düşenler, can havliyle etrafa saldıranlar ve maalesef o çaresizlik anında ne yapacağını bilemeyen vatandaşlar.

Geldiğimiz nokta tam bir paradoks: Hayvana mı yanayım, insana mı?

Korku Tüneli Gibi Sokaklar

Altınordu’nun göbeğinde, sahil bandında veya ara sokaklarda yürümek artık bir cesaret işi. Özellikle sabahın erken saatlerinde işe gidenler ve okul yolundaki yavrularımız büyük bir tehdit altında. Vatandaş artık "illallah" dedi! Tenhada yakalanan vatandaşın yaşadığı o korku dolu anların tarifini kim yapabilir? Karşılık verse bir dert, vermese başka dert...

Zira malum; yasalar ve cezalar öyle bir noktada ki, vatandaş kendini korumaya çalışırken bir anda "suçlu" durumuna düşmekten korkuyor. Çaresizlik diz boyu.

Genelge Var, Uygulama Nerede?

Şimdi sormak lazım: Ortada kapı gibi genelgeler varken, bu köpekler neden hâlâ sokaklarda başıboş geziyor?

• Barınak sayıları neden artmıyor? * Mevcut barınakların kapasitesi ve şartları neden iyileştirilmiyor? * Kısırlaştırma seferberliği neden sadece kağıt üzerinde kalıyor?

Belediyelerin ve ilgili kurumların bu konuda artık "topu taca atma" lüksü kalmamıştır. Bir canın yanması, bir çocuğun travma yaşaması hiçbir bahaneyle telafi edilemez.

Ne Can Gitsin, Ne Can Yansın

Biz ne hayvan düşmanıyız ne de vicdan yoksunu. Bizim derdimiz; hem sokaktaki canın modern, steril ve güvenli bir barınakta karnının doyması, hem de Altınordulu hemşehrilerimizin arkasına bakmadan sokakta yürüyebilmesidir.

Vatandaşın sabrı taştı, çözüm bekliyor. Bu sessizlik, bu atalet neden? Genelgeler tozlu raflarda kalsın diye mi yayınlanıyor? Yetkilileri göreve davet ediyoruz: Sokaklar korku tüneli olmaktan çıkarılmalı, barınak sorunu ivedilikle çözülmelidir.

Unutmayın; bir şehri yaşanabilir kılan sadece yolları, parkları değil, o sokaklardaki huzur ve güvendir.