UĞURLAR OLSUN DADLIM GIYMETLİM!
Ordu’nun sokakları bugün biraz daha sessiz, kağıt kalem bugün biraz daha mahzun... Bir devir, bir ekol, en önemlisi de kocaman bir yürek sessizce aramızdan ayrıldı. Ordu basınının duayen ismi, hepimizin ağabeyi, neşe kaynağımız Ahmet Gürpınar’ı kaybetmenin derin ve tarif edilemez üzüntüsü içindeyim.
Bazı insanlar vardır, bulundukları odaya güneş gibi doğarlar. Ahmet Ağabey tam da öyleydi. Onunla bir sofrada oturmak, bir bardak çay içmek sadece bir sohbet değil, bir insanlık dersiydi. Çünkü onun dünyasında kimse yabancı değildi; herkes onun “dadlısı”, herkes onun “kıymetlisiydi”.
"Söze Sevgiyle Başlamak"
Onun en büyük mirası, dilinden düşürmediği o meşhur hitabıydı. Sohbetlerine, telefon açışlarına ya da bir mekana girişine hep o içten nidayla başlardı: "Dadlım, kıymetlim..." Bu sadece bir ağız alışkanlığı değildi. İnsan ayırmadan, statü gözetmeden herkese aynı samimiyetle yaklaşmanın, karşısındakine değer vermenin en saf haliydi. O, Ordu’nun sadece gazetecisi değil, sokağının dili, insanının dert ortağı ve neşesiydi.
Güzel Anılar Biriktirdik
Birlikte geçirdiğimiz onca mesai, paylaştığımız onca güzel anı şimdi bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyor. En gergin anlarda bile o "dadlım" deyişiyle ortamı yumuşatmasını, bilge kişiliğiyle biz gençlere yol göstermesini asla unutmayacağız. Arşivlerdeki yazıları elbet kalacak ama kulaklarımızdaki o sıcak sesin yerini hiçbir şey dolduramayacak.
"Gazetecilik sadece haber yazmak değil, insan biriktirmektir." derler ya; Ahmet Gürpınar, bu şehirde milyarlarca 'kıymetli' anı bıraktı.
Yolun Işık Olsun
Şimdi kalemimiz onun ardından bu zor satırları yazıyor. Karadeniz’in o hırçın ama mert karakterini sesinde taşıyan, nezaketiyle bizlere örnek olan koca çınarımız devrildi. Ama biliyoruz ki, gittiği yerde de herkesi o güzel üslubuyla karşılayacak.
Mekanın cennet, devrin daim olsun Ahmet Ağabey. Bizlere kattığın tüm güzellikler, öğrettiğin o samimi dostluklar için binlerce kez teşekkürler.
Uğurlar olsun dadlım, gıymetlim... Seni çok özleyeceğiz.